ایران قدرتهای اروپایی را در موقعیتی قرار داده که باید میان پایبندی به یک توافقنامه بینالمللی مورد حمایت شورای امنیت و خشنودسازی یک رئيسجمهور نامتعارف و موقت در آمریکا انتخاب کنند. انتخاب درست مستلزم یک اراده سیاسی قوی، دورنگری و نوعی شجاعت است که لازم است در طرف اروپایی به وجود بیاید.
پژوهش خبری صدا وسیما: بیش از یک سال است که بخشهای مختلف اقتصاد ایران در انتظار راه اندازی کانال تبادلات مالی ایران و اروپا موسوم به اینستکس است. این تعلل طولانی مدت، هم اکنون نارضایتی شدید بخشهای اقتصادی ایران را به دنبال داشته و ایران نیز همانند طرفهای اروپایی سیاست کاهش تعهدات برجامی خود را پیگیری مینماید. با وجودی که مقامهای اروپایی با همتایان ایرانی خود جلسات متعددی در رابطه با تلاش برای راهاندازی کانال مالی و خط اعتباری برای تسهیل مبادلات تجاری برگزار کردهاند، اما ایران از اقدامات آنها ابراز نارضایتی میکند و آن را ناکافی میداند. چرا که طرف های اروپایی عملا در این خصوص اقدام موثری انجام نداده اند. هم اکنون کاهش تعهدات ایران طی دو گام قانونی، موجب جنب و جوش مقامات اروپایی برای پیشبرد تعهداتشان شده است ولی با این حال هنوز از تراکنشهای مالی این سازوکار میان تجار و بازرگانان دو طرف خبری نیست. اکنون ماهها از بحث اجرایی شدن اینستکس بین سه کشور اروپایی با ایران میگذرد و ایران بارها به صراحت گفته که آنها جز حمایت لفظی و خریدن زمان، هیچ اقدام عملی برای پایدار ماندن توافق هستهای برنداشتهاند و همچنان به دادن وعدههای توخالی بسنده کردهاند.
متن کامل این مطلب در اینجا قابل دریافت است.
پژوهش خبری// علی ظریف