مدير هماهنگي و نظارت بر توليد شرکت ملي پالايش و پخش
عرضه روزانه 19 ميليون ليتر بنزين يورو 4 در کلانشهرها
روزانه 19 ميليون ليتر بنزين يورو چهار در 6 کلانشهر ايران به جز اهواز و شيراز عرضه مي شود.
![عرضه روزانه 19 ميليون ليتر بنزين يورو 4 در کلانشهرها عرضه روزانه 19 ميليون ليتر بنزين يورو 4 در کلانشهرها](/files/fa/news/1394/10/12/7912_228.jpg)
به گزارش
خبرگزاري صداو سيما ؛ سعيد محجوبي در گفتگو با شانا، افزود: هم اکنون پالايشگاههاي نفت اراک، اصفهان و تبريز روزانه به ترتيب 16، 2 و يک ميليون ليتر بنزين براساس استانداردهاي يورو چهار توليد مي کند.
مدير هماهنگي و نظارت بر توليد شرکت ملي پالايش و پخش تصريح کرد: استاندارد يورو چهار در بنزين از دو جنبه محيط زيستي و موتوري بررسي مي شود، جنبه موتوري نيز به عدد اکتان باز مي گردد، اما آن چيزي که از اهميت زيادي در بحث آلودگي هوا برخوردار است ميزان گوگرد، بنزن، آروماتيکها و الفين موجود در بنزين است.
وي افزود: استاندارد يورو چهار در بنزين توليد شده در پالايشگاههاي يادشده کشور کاملا رعايت مي شود و هم اکنون عدد اکتان اين نوع بنزين 91 است.
مدير هماهنگي و نظارت بر توليد شرکت ملي پالايش و پخش فرآورده هاي نفتي ايران با تاکيد بر اين که بنزين توليد شده در ديگر پالايشگاهها همچون آبادان از استانداردهاي قابل قبولي برخوردار است، گفت: به عنوان مثال هم اکنون بنزين توليدي در اين پالايشگاه داراي عدد اکتان 87 و ميزان بنزن و آروماتيکها در آن براساس استانداردهاي روز دنياست، اما چون ميزان گوگرد آن بالاتر از 50 ppm است به عنوان يورو چهار معرفي نمي شود.
محجوبي ادامه داد: پالايشگاه آبادان هم اکنون روزانه 9,5 ميليون ليتر توليد بنزين دارد.
استانداردهاي آلايندگي اروپا ميزان بيشينه مجاز براي انتشار گازهاي آلاينده خودروهاي نو را که در کشورهاي اتحاديه اروپا فروخته ميشود، تعريف ميکند.
اين استاندارد، انتشار اکسيدهاي نيتروژن (NOx)، هيدروکربنها (THC)، هيدروکربنهاي بدون متان (NMHC)، مونواکسيد کربن (CO) و ذرات معلق (PM) را در بر دارد. براي گونههاي مختلف خودرو استانداردهاي گوناگوني در نظر گرفته ميشود.
استاندارد بودن يک موتور با تست موتور در يک چرخه آزمون معين، بررسي مي شود. موتورهايي که با اين استاندارد مطابقت نداشته باشند قابل فروش در اروپا نيستند، اما استانداردهاي جديد براي خودروهاي قبلي اعمال نميشود.
هيچ اجباري براي به کارگيري يک فناوري خاص وجود ندارد؛ اگرچه براي تعيين استاندارد، قابليتهاي فناوريهايي که در دسترس هستند در نظر گرفته ميشود. مدلهاي کاملاً جديد فناوري بايد آخرين استانداردها را رعايت کنند، اما تغيير اندک در يک فناوري که در حال توليد است ميتواند با همان استاندارد قبلي کار کند.