دارویی جدید برای درمان تومورهای مغزی تهاجمی
پژوهشگران داروی جدیدی را ساختند که دارای ظرفیت بالایی برای درمان نوع تهاجمی سرطان مغز را دارد.
![دارویی جدید برای درمان تومورهای مغزی تهاجمی دارویی جدید برای درمان تومورهای مغزی تهاجمی](/files/fa/news/1402/6/13/10095098_594.jpg)
به گزارش
خبرگزاری صدا و سیما، به نقل وبگاه Cancer Discovery، به تازگی یک دارو به نام ONC۲۰۱ برای انواع تومورها در سیستم عصبی نویدبخش است. به خصوص تومورهای مغزی ریشه دار که اغلب در دوران کودکی ایجاد میشوند و در حال حاضر هیچ درمان مؤثری برای مقابله با آنها وجود ندارد.در این تحقیق بخشی از چالش، یافتن داروهایی بوده است که میتوانند با غلظت کافی از خون به مغز وارد شوند.
در این پژوهش به دنبال مطالعات و نتایجی هستند که نشان میدهد میتواند در برابر تومورهای مغزی ریشه دار با یک جهش خاص موثر باشد، در این مسیر یک تیم بین المللی از پژوهشگران آزمایشی را انجام داده اند که مسدود کننده گیرنده دوپامین را مورد آزمایش قرار داده است.
میانگین زمان بقای کلی با درمان ONC۲۰۱ برای تومورهایی که عود نکردند ۲۲ ماه بود و تقریباً یک سوم بیماران بیش از دو سال زنده بودند. این در مقایسه با میانگین زمان بقای کلی ۱۱ تا ۱۵ ماه بدون درمان است.
کارل کوشمان (Carl Koschmann) عصب-انکولوژیست از دانشگاه میشیگان و محقق این مطالعات میگوید: قبل از این مطالعه، بیش از ۲۵۰ کارآزمایی بالینی وجود داشته است که نتوانسته اند نتایج را بهبود بخشند. محققان قبلا به ONC۲۰۱ به عنوان یک داروی سرطان نگاه کرده بودند، زیرا این دارو مسیرهای عصبی پیام رسان شیمیایی دوپامین را هدف قرار میدهد، مسیرهایی که اغلب در تومورها فراوان هستند.
پیش از این، ONC۲۰۱ در درمان تومورهای مغزی ریشه دار با جهش H۳K۲۷M امیدوار کننده بود. مطالعات قبلی همچنین نشان داد که این ترکیب میتواند از سد خونی مغزی عبور کند.
این امر باعث انجام آخرین مطالعه با یک کارآزمایی بالینی فاز ۱ شد. این تیم پژوهشی مایع مغزی نخاعی را از بیماران جمع آوری کرد و کشف شد که این مایع بر میتوکندری سلولهای سرطانی تأثیر گذارده و سطح متابولیتی به نام L-۲HG را افزایش میدهد.
درنتیجه سیگنالهای اپی ژنتیک مانند کلیدهای روشن یا خاموش برای ژنهای خاص، مرتبط با تومور عمل میکند.
سریرام ونتی (Sriram Venneti) متخصص نوروپاتولوژی دانشگاه میشیگان و یکی دیگر از محققان میگوید: این موضوع میتواند توضیح دهد که چرا این جمعیت بیمار به این دارو پاسخ خوبی میدهند، زیرا دارای این ناهنجاری اپی ژنتیکی خاص بود که میتوانست توسط ONC۲۰۱ خاموش شود.
ونتی با اشاره به اینکه هنوز تا درمان سرطان تومورهای مغزی ریشه دار فاصله داریم،می گوید: نشانههای خوبی وجود دارد که اکنون ترکیبی داریم که میتواند از دفاع این تومور عبور کند. کارآزماییهای بالینی بیشتری در حال انجام است و آزمایش میکند که چگونه ONC۲۰۱ ممکن است در ترکیب با سایر درمانها کار کند.
پژوهشگران پرتودرمانی را در حال حاضر، بهترین درمان برای این نوع سرطان می دانند، اما در ناحیهای به ظریفی مغز، میتواند آسیبهای جانبی زیادی داشته باشد به همین دلیل است که دانشمندان به دنبال گزینهای دقیقتر و هدفمندتر هستند.