سرکه سیب چگونه باعث لاغری میشود؟
پژوهشگران دریافتند مصرف روزانه میزان کمی سرکه سیب موجب افزایش سوخت و ساز بدن شده و روند لاغری و کاهش شاخص توده بدنی را تسریع میکند.
![سرکه سیب چگونه باعث لاغری میشود؟ سرکه سیب چگونه باعث لاغری میشود؟](/files/fa/news/1400/12/7/7684362_384.jpg)
به گزارش
خبرگزاری صدا و سیما به نقل از سلامت نیوز، تحقیقات پژوهشگران نشان میدهد مصرف سرکه سیب میتواند سرعت کاهش وزن را بدون ورزش یا تغییر رژیم غذایی افزایش دهد. بر این اساس مشخص شد افرادی که دو قاشق چایخوری سرکه در روز به رژیم غذایی خود اضافه کردند، با کاهش وزن مواجه شده و به طور موثرتری لاغر شدند.
این موضوع بدان جهت دارای اهمیت است که آنها بدون ایجاد هیچ تغییر دیگری در رژیم غذایی خود یا انجام ورزش بیشتر به این امر دست یافتند. پژوهشگران همچنین اعلام کردند سرکه منجر به کاهش سطح تری گلیسیرید میشود که نشان دهنده سلامت بهتر قلب است.
در این میان بررسی این نکته که آیا صرفا سرکه سیب در این روند لاغری موثر است یا خیر، موضوع مهمی است. برای خوش طعمتر کردن سرکه، به سادگی میتوان آن را در یک لیوان آب یا هر نوشیدنی دیگری هم زد تا طعم تند آن کاهش یابد. از طرف دیگر، میتوان آن را روی سالاد ریخت، به اسموتی اضافه کرده یا برای اضافه کردن طعم به غذای استفاده کرد.
از دیگر فواید سرکه میتوان به کاهش فشار خون و جلوگیری از افزایش قند خون بعد از غذا اشاره کرد. پژوهشگران برای انجام این مطالعه، ۱۷۵ داوطلب را در سه گروه مجزا تقسیم کردند. گروه نخست به عنوان گروه کنترل عمل کرده و رژیم غذایی معمولی خود را ادامه داد، گروه دیگر یک قاشق چای خوری سرکه در روز دریافت کردند، در حالی که گروه سوم دو قاشق چای خوری در روز را در رژیم خود گنجاندند.
نتایج نشان داد که پس از ۱۲ هفته، کسانی که دو قاشق چایخوری اضافه کرده بودند بین یک تا دو کیلوگرم وزن کم کردند. آنها همچنین سطح تری گلیسیرید کمتری داشتند در حالی که دو گروه دیگر به میزان قابل توجهی وزن کم نکردند.
نویسندگان این مطالعه نتیجه میگیرند: سرکه وزن بدن، شاخص توده بدنی و توده چربی بدن را در افراد چاق کاهش میدهد. علاوه بر این، دریافت مداوم سرکه باعث کاهش سطح تری گلیسیرید سرم خون میشود.
مطالعات حیوانی قبلاً نشان داده بود که اسید استیک، جزء اصلی سرکه، میتواند چربی بدن را کاهش دهد. نویسندگان در مورد دیگر فواید سرکه مینویسند: سرکه تاریخچه بسیار طولانی دارد و سابقه مصرف آن به بابل باستان در ۵ هزار سال قبل از میلاد باز میگردد.