یادداشت پژوهشی
وضع اسفبار کودکان مهاجر در مرزهای جنوبی آمریکا
با توجه به افزایش شمار مهاجران، جمهوری خواهان دولت را تحت فشار قرار داده و خواسته اند بار دیگر وضع «اضطراری ملی» اعلام شود.
![](/files/fa/news/1399/12/20/6159010_629.jpg)
به گزارش سرویس پژوهش خبرگزاری صدا وسیما: افزایش چشمگیر شمار کودکان مهاجر در مرزهای جنوبی آمریکا برای واشنگتن دردسرساز شده است؛ «خبرگزاری رویترز» اعلام کرده است، اسناد وزارت بهداشت و خدمات انسانی آمریکا نشان میدهد، دولت بایدن در حال بررسی این مسئله است که آیا کودکان مهاجر بدون همراه را به پایگاه نظامی در ویرجینیا منتقل کند یا خیر؟ یک سخنگوی پنتاگون نیز تایید کرد به این منظور پایگاه ارتش آمریکا موسوم به «فورت لی» در ۳۰ مایلی جنوب «ریچموند» مورد بررسی قرار گرفته است.
اسناد اداره گمرک و حفاظت از مرزهای آمریکا نشان میدهد از اواسط فوریه تا اوایل مارس (۲۱ روز)، گشت مرزی آمریکا حدود ۳۴۰ کودک بدون همراه را دستگیر کرد.
این کودکان به طور متوسط بیش از ۷۷ ساعت را در تأسیسات گشت مرزی سپری کرده اند؛ این در حالی است که قوانین آمریکا نیروهای گشت مرزی را ملزم کرده است کودکان بدون همراه را پس از ۷۲ ساعت آزاد کنند.
کودکان مهاجر در دوره ریاست جمهوری ترامپ روزهای تاریکی را سپری کردند. بر اساس سیاست «تحمل صفر»، در میسال ۲۰۱۸ جدا کردن کودکان از خانوادههایشان آغاز شد که موجی از خشم و نفرت را در داخل و خارج آمریکا به دنبال داشت. نیویورکتایمز در گزارشی نوشت: سیاست «تحمل صفر» برای مبارزه با ورود غیر قانونی مهاجران، به اندازهای غیر انسانی و مهیب است که مشابه اقدام نازیها تلقی شده است.
«جولی هیرشفلد دیویس» خبرنگار کاخ سفید و «مایکل شیر» نماینده کاخ سفید در دفتر واشنگتنِ نیویورکتایمز در گزارشی با عنوان «چگونه ترامپ خانوادههای مهاجر را از یکدیگر جدا میکند؟» نوشتند: رؤسای جمهوری آمریکا از هر دو حزب سیاسی بیش از یک دهه است (حتی زمانی که سطح مهاجرت غیرقانونی کاهش محسوسی داشت) که تمهیدات شدیدی علیه مهاجرت غیرقانونی در پیش گرفتهاند.
با این حال در دوران ریاست جمهوری «جرج دبلیو بوش» و «باراک اوباما» ایده جدایی کودکان از آغوش والدین، بسیار «غیرانسانی» و عملا خطرناک تلقی میشد؛ برای ترامپ، اما مبارزه با ورود غیرقانونی مهاجران به نقطه عطفی در کارزار انتخاباتی تبدیل شد و وی پس از رسیدن به ریاست جمهوری بر جدایی کودکان از والدین تاکید کرد.
بنا به اعلام «اتحادیه آزادیهای مدنی آمریکا»، امکان تعیین مکان والدین حدود ۵۴۵ کودک مهاجر که پس از عبور از مرز از خانواده جدا شدند، وجود ندارد. طبق سند منتشر شده از سوی شبکه «سیانان» احتمالا این والدین از خاک آمریکا اخراج شده اند. همهگیری کرونا به طور موقت تلاش برای تعیین مکان والدین این کودکان را متوقف کرد، اما بنابر اعلام اتحادیه آزادیهای مدنی تلاشها در این زمینه از سر گرفته شده است.
به گزارش «خبرگزاری رویترز»، دولت ترامپ هشت هزار و ۸۰۰ کودک و نوجوان تنها را که بدون والدین خود در مرز آمریکا و مکزیک حضور داشتند، اخراج کرده است. دولت ترامپ در توجیه این تصمیمِ مغایر با اصول اولیه حقوق بشر، گفت این اقدام به بهانه جلوگیری از شیوع ویروس کرونا صورت گرفت!
مشخص نیست بایدن در نهایت چه رفتاری را در قبال کودکان مهاجر در پیش گیرد. دولت جدید آمریکا تلاش کرده است تصویری مطلوبتر از آمریکا به نمایش بگذارد و در راستای توصیه مقامهای بهداشتی این کشور از تعلیق موقتِ طرحِ اخراج فوری کودکان مهاجر (که بدون همراهی یک بزرگسال به این کشور وارد شدهاند) خبر داده است.
در اطلاعیه روزنامه «فدرال رجیستر» آمده است، لغو موقت اخراج کودکان مهاجر تا تکمیل فرآیند ارزیابی سلامت عمومی اعتبار خواهد داشت. با این حال تداوم اخراج مهاجران از آمریکا نشان میدهد دولت بایدن هنوز بر سازمان «نظارت بر امور گمرک و مهاجرت» کنترل کامل ندارد؛ سازمانی که با موارد متعدد اتهام نقض حقوق بشر و هدف قرار دادن مهاجران سیاهپوست مواجه است. اقدام اخیر سازمان نظارت بر امور گمرک و مهاجرت آمریکا در اخراج دستکم ۷۲ نفر از جمله یک نوزاد دو ماهه و ۲۱ کودک دیگر به هائیتی خشم بسیاری را برانگیخت.
کوتاه سخن اینکه، موضوع انتقال کودکان مهاجرِ بدون همراه، به پایگاه نظامی در ویرجینیا، آزمونی برای دولت بایدن محسوب میشود. با توجه به افزایش شمار مهاجران، جمهوری خواهان دولت را تحت فشار قرار داده و خواسته اند بار دیگر وضع «اضطراری ملی» اعلام شود. حالا چالش «الخاندرو مایورکاس» نخستین وزیر لاتینتبارِ امنیت داخلی آمریکا مواجهه با سیاست «تحمل صفر» است که بر پایه آن بسیاری از خانوادههای مهاجران از هم جدا شده اند.
سخنگوی کاخ سفید میگوید: بایدن اصلاحات بیشتری در دست اجرا دارد، اما محدودیتهای اعمال شده دوره ترامپ، موجب شده این تغییرات به طول بیانجامد. هنوز مشخص نیست دولت فعلی آمریکا چگونه وعدههای مهاجرتی را به سیاست عملی تبدیل خواهد کرد و آیا ارادهای برای این کار دارد؟!
پژوهشگر: علی ظریف