در فرآیند یاددهی– یادگیری
کاهش اثربخشی آموزشها بدلیل ارتباط نداشتن با همسالان
معاونت متوسطه وزارت آموزش و پرورش؛ از کاهش اثربخشی آموزشها در نبود ارتباط با همسالان در فرآیند یاددهی– یادگیری خبر داده و آن را به عنوان یکی از جدیترین آسیبهای حضور نداشتن دانش آموزان در مدرسه دانست.
![کاهش اثربخشی آموزشها بدلیل ارتباط نداشتن با همسالان در فرآیند یاددهی– یادگیری کاهش اثربخشی آموزشها بدلیل ارتباط نداشتن با همسالان در فرآیند یاددهی– یادگیری](/files/fa/news/1399/11/26/6043287_833.jpg)
به گزارش خبرنگار حوزه آموزش و پرورش گروه علمی فرهنگی هنری
خبرگزاری صدا و سیما به نقل از روابط عمومی وزارت آموزش و پرورش، معاونت متوسطه در خصوص آسیبهای وارده به دانش آموزان در ابعاد مختلف آموزشوپرورش ناشی از حضور نداشتن دانش آموزان در مدارس، اعلام کرد: آموزش غیرحضوری برای دانش آموزان موجب شده برخی از آنها از فضای تلاش برای یادگیری بهخصوص آموزش مهارتهای اجتماعی محروم شوند. همچنین رفع اشکال در فضای مجازی نمیتواند همانند شرایط حضوری پاسخگوی رفع مشکلات و اشکالات دانش آموزان باشد. شرایط روانشاختی در پاسخگویی در شرایط حضور با درک موقعیت یادگیری و رفع اشکالات به طور کامل با شرایط غیرحضوری و در فضای مجازی متفاوت است و دانش آموزان را با مشکلات و چالشهای جدی درسی مواجه میکند.
در گزارش این معاونت آمده است: نبود تجربه چنین شرایطی با توجه به مهیا نبودن زیرساختهای فضاهای مجازی و نبود امکان سطح دسترسی همه دانش آموزان مشکلاتی را برای همه کادر آموزش، معلمان، دانش آموزان و اولیا ایجاد کرده است. همچنین نبود فرهنگ استفاده صحیح در شرایط و سنین نوجوانی برای استفاده از وسایل و فناوریهای جدید، بسیار دشوار و آسیبزا است.
نبود آموزش بهصورت چهره به چهره در شرایط حقیقی باعث کاهش شرایط تربیتی و تمام ساحتی خواهد شد و نقش مدارس را کمرنگ خواهد کرد و نبود ارتباط با همسالان در فرآیند یاددهی–یادگیری موجب کاهش اثربخشی آموزشها میشود.
این معاونت در خصوص آموزشهای مهارتی در فضای مجازی اعلام کرد: نبود فرآیند آموزشهای مهارتی در فضای مجازی که باید بهصورت حضوری انجام شود، موجب افت کیفیت این آموزشها به دلیل تکامل نیافتن فعالیتهای کارگاهی میشود که در نهایت منجر به دست ورزی این آموزشها با رویکرد تمام ساحتی نخواهد شد.
این معاونت فرصتهای ایجادشده در آموزش مجازی را اینگونه اعلام کرد:
- افزایش خوداتکایی و باور به تواناییهای فردی دانش آموزان، توسعه برنامهریزی و ابداع راهکارهای آموزشی شخصی دانش آموزان برای خود و انتقال تجارب به همسالان توسط شبکههای مجازی، استفاده از فنّاوریهای به روز (سختافزاری و نرمافزاری) و افزایش بازده بهرهوری، بهینهسازی فعالیتهای عملکردی دانش آموزان برای رفع نیازهای علمی آموزشی، به دور ماندن از آسیبهای اجتماعی که در شرایط حضوری امکان برخورد با آنها وجود داشت، افزایش رعایت بهداشت فردی و اجتماعی و ایجاد فرهنگ پاکیزگی در ابعاد مختلف از فرصتهای آموزش مجازی است.