پیام مدیر عامل سازمان انتقال خون به مناسبت هفته مدیریت خون بیمار
مدیر عامل سازمان انتقال خون ایران به مناسبت هفته مدیریت خون بیمار پیامی صادر کرد.
![](/files/fa/news/1395/8/11/465870_263.jpg)
به گزارش
خبرگزاری صدا و سیما به نقل از روابط عمومی سازمان انتقال خون ایران، دکتر علی اکبر پور فتح الله در پیام خود آورده است:
مدیریت خون بیمار یا Patient Blood Management که به اختصار PBM نامیده میشود، رویکردی مبتنی بر شواهد و نیازمند مشارکت تمامی گروه های درمانی است.
مدیریت خون بیمار در واقع به عنوان عصر جدیدی در طب انتقال خون مطرح شده و ادبیاتی است که به تازگی وارد حیطه انتقال خون شده است و به معنای مجموعه فعالیتهایی است که در بیمارستانها و مراکز درمانی باید انجام شود تا کم خونی بیمار مدیریت شده و نیاز به تزریق خون آلوژن نداشته باشد به عبارت دیگر مدیریت خون بیمار کاربرد روشها و تکنیکهای بیخطر و علمی در پزشکی و جراحی است که حاصل آن جلوگیری از کم خونی در بیماران و کاهش خونریزی و بهبود درمان است.
اهمیت انتقال خون با توجه به مخاطرات خاص و عوارض ممکن همواره مورد تأکید متخصصان امر بوده است.
انتقال خون دارای دو وجه مثبت و منفی است و در عین این که نجات بخش جان ها است، می تواند دارای عوارض جدی و گاهی کشنده باشد. از سوی دیگر خون یک بافت زنده و انتقال خون نوعی پیوند بافت محسوب می شود که عوارض و مخاطرات خاص خود را دارد، زیرا یک ماده بیولوژیکی از یک انسان ناشناس به فرد دیگر منتقل می شود.
از این رو باید تلاش کنیم تا حد امکان در شرایطی که امکان استفاده از جانشین های خون و پلاسما (سرمها، آلبومین، اریترپوئتین، تزریق خون اتولوگ) و یا مصرف فاکتورهای مجزا و یا استفاده از روشهای جایگزین و یا کم کننده مصرف خون و فرآورده وجود دارد از تزریق خون ممانعت شود.
از آنجا که طب انتقال خون به طور تاریخی، از یک سو آزمایشگاه محور بوده و به فرآیند طب انتقال خون توجه کمی شده و از سویی دیگر مبتنی بر محصول و تولید آن بوده و به بالین بیمار کم توجهی شده است، رویکرد مناسب در طب انتقال خون اجرای برنامه های مدیریت مصرف خون بیمار است به ویژه آن که امروزه با اجرای برنامههای هموویژلانس (مراقبت از خون) به منظور پایش عوارض و پی آمدهای انتقال خون و بررسی هزینه و فایده آن و تصمیمگیری مبتنی بر وضع بالینی بیمار، بهتر صورت میگیرد.
مخاطرات مربوط به درمان از طریق انتقال خون و فرآوردههای آن، کمبود منابع خون در سراسر دنیا از یک طرف و پیشرفتهای روز افزون در زمینه دستگاههای پزشکی و تولیدات دارویی و نبود تأثیر معنا دار رویکردهای درمانی بینیاز از انتقال خون در میزان مرگ و میر بیماران از طرف دیگر انگیزههای اجرای این برنامه را تقویت کردهاند.
اکنون کاهش مصرف خون و مدیریت بهینه آن و کاربرد مؤثرتر خون در بالین بیمار در همه دنیا در دستور کار سازمان های انتقال خون و بیمارستانها قرار دارد بنابراین سازمان انتقال خون ایران نیز بر آن است تا در این زمینه گام های مؤثری بردارد.