پانزده مهر در تقویم رسمی کشور به نام روز روستا و عشایر نامگذاری شده است.
قطعاً نقش روستا و روستائیان کشور در هر دوره و زمانهای را بهویژه در زمینه توسعه و رشد اقتصادی نباید نادیده گرفت؛ زیرا این قشر شریف و بعضاً محروم از امکانات اولیه زندگی و امور رفاهی، برای عمران و آبادانی ایران زحمات فراوانی را متحمل شده اند و در کنار آنان نیز عشایر، این مردمان غیرتمند و صبور که امام آنان را ذخائر این مملکت نامیده اند، در راه داشتن وطنی سرافراز جان فشانیها و ایثارگریهای فراوانی از خود نشان داده اند.
راههای مواصلاتی از شهر به روستا و بالعکس هنوز جای کار فراوانی دارد که ضرورت ایجاد شبکههای دسترسی روستائیان به مراکز شهری، بهویژه برای فروش محصولات زراعی و باغی و دامی از یک سو و درمان و خرید مایحتاج آنها در برخی مناطق صعبالعبور و کوهستانی یا بیابانی از دیگر سو احساس میشود.
از آن گذشته باید تسهیلاتی مثل حق سکونت در روستا را به بومیان روستا یا کسانی که به هر نحو از شهر ترک مکان نموده اند و در روستا سکنی گزیده یا اشتغال زایی کردهاند در نظر بگیرند. ساخت خانههای روستایی برای محرومان توسط بنیاد مسکن کمیته امداد، بهزیستی و مراکز حمایتی و خیریه باید یکی از ضربالاجلهای کاری تمامی دولتها و مسئولان عالی کشور و استانها میباشد.
رفع مشکل بی آبی یا کم آبی، آموزشها به روستائیان و شهروندان در خصوص مسائل مرتبط با کشاورزی و دامپروری و توسعه کتابخانههای روستایی و کمک به رفع محرومیتهای آموزشی روستا و سیاه چادرهای عشایری، بهبود وضع بهداشت و درمان با اعزام پزشکان عمومی و متخصص و مأموران بهداشتی و بررسی مسائل تغذیهای و رفاهی، فرهنگی و آموزشی، علمی و ترویجی و خصوصاً توجه به مذهب و ابعاد گوناگون کار مذهبی در بین روستائیان و عشایر سیار، در اختیار داشتن وسایل ارتباط جمعی و... در میانه این اقشار میتواند مانع از هجوم ناخواسته این مردمان پاک و صمیمی به شهرهای مملو از دود و آهن و ترافیک و شلوغی و بیماری شود.
امیدواریم با سیاستهای پیش روی دولت یازدهم برای توسعه امور روستائیان و عشایر و آسیب شناسی وضع موجود ضمن ایجاد نشاط در بین مردمان روستا و عشایر فضای کسب و کار و گردشگری روستا را گرم کرده و حتی المقدور مانع اتلاف عمر و سرمایه و محصولات این عزیزان شویم؛ چرا که روستائیان و عشایر، سرمایههای گرانسنگ کشور در ابعاد اقتصادی، فرهنگی اجتماعی و... هستند.