غار کرفتو، یکی از جاذبههای شگفت انگیز گردشگری استان کردستان است که هر ساله گردشگران فراوانی را از داخل و خارج از کشورمان به خود جذب میکند.
به گزارش خبرگزاری صداوسیمای مرکز کردستان، کرفتو، با دو بخش بسیار بزرگ طبیعی و دستکند، به عنوان بزرگترین غار دستکند ایران شناخته میشود.
علاوه بر این تاکنون کسی نتوانسته تا انتهای راهروهای بخش طبیعی کرفتو پیش برود و تنها ۷۵۰ متر آن کشف شده است.
قدمت بخش طبیعی غار به ۶۵ تا ۲۵۰ میلیون سال قبل یعنی همزمان با دوره مزوزوئیک بر میگردد.
ارتفاع بخشهای شناسایی شده از ۱ تا ۱۷ متر متغیر است.
بخش دست کند به شکل آپارتمانی چهار طبقه دیده میشود که در آن اتاقها، راهروها و دالانهای متعددی با ارتفاع یک تا ۱۲ متر در آن حجاری شده است.
یکی از جالبترین بخشهای غار، پلههای سنگی هستند که برای برقراری ارتباط بین بخشهای مختلف، در دل سنگهای کوه تراشیده شدهاند.
دقیقا مشخص نیست چه تعداد راهرو و اتاق و تالار در این بخش وجود داشته، اما چیزی که در حال حاضر شاهد آن هستیم متشکل از ۱۸ اتاق و چندین راهرو و تالار است.
ساکنان کرفتو علاوه بر معماری دستی هم بر هنر نقاشی داشتهاند. روی بعضی از دیوارهای این غار نقاشیهایی از حیوانات، انسانها و گیاهان به شکلی کاملا انتزاعی و زیبا دیده میشوند.
دقیقا مشخص نیست این تصاویر به چه منظوری بر دیواره غار نقش بستهاند. معروفترین نقاشی غار کرفتو، تصویری است که گوزنهای مارال و سوارکار با اسب را نشان میدهد.
یکی از بخشهای دیدنی غار کرفتو کتیبه هراکلوس به زبان یونانی است.
هراکلوس یا هرکول بزرگترین پهلوان اسطورهای یونان و روم باستان است. بر سر در غار کرفتو، کتیبهای به زبان یونانی و با این مضمون حک شده است، ” در اینجا هراکلس سکونت دارد، باشد که پلیدی در آن راه نیابد”.
کتیبه غار کرفتو باعث شده گمانه زنیهایی درباره کاربرد این غار به عنوان محلی برای پرستش الهه مهر توسط سلوکیان (امپراطوری یونانی پس از هخامنشیان که تا مدتی بر ایران حکومت کردند) مطرح شود.
در بررسیهای انجام شده در سال ۱۳۷۹ و ۱۳۸۰، مشخص شد که این غار از هزارههای پنجم و چهارم قبل از میلاد پناهگاه انسان بوده است.
این غار در تاریخ ۲۰ بهمن ۱۳۱۸ به شماره ۳۳۰ به فهرست اثار ملی ایران اضافه شد.