به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما؛ مفتی سوریه گفت با مشخص شدن افکار گمراه دشمنان اسلام، اندیشه برخاسته از تقریب مذاهب اسلامی، اندیشه مورد نیاز مساجد و حسینیه های ماست.
به گزارش شبکه تلویزیونی العالم، شیخ احمد بدرالدین حسون که در سی و یکمین کنفرانس بین المللی وحدت اسلامی در تهران سخن می گفت، تصریح کرد، در روزهایی که جشن میلاد پیامبر(ص) برای امتش آغاز می شود، پیامبر اسلام(ص) به وضع امتش می نگرد که چه حالی دارند؟ جهت گیری های امتش چگونه است؟ علما، اولیا و رهبران امتش در چه شرایطی قرار دارند؟ یا رسول الله می دانم ما را می بینی و سخنانمان را می شنوی، می دانیم تا چه حد از شرایط امروز آزرده ای، ما امروز در این جا گرد هم آمدهایم، ایران اسلامی ما را گرد هم آورده است به این امید که بار دیگر وحدت ایمانی به قلبها بازگردد. یا رسول الله به من اجازه دهید نه با زبان جسم بلکه با زبان جان و قلب سخن بگویم که زبان جان در جان ها خواهد نشست. در ابتدا به شما بشارت می دهم.
یا رسول الله من سال گذشته از همین مکان بشارت داده و گفته بودم پیروزی بر قومی که امت تو را تکفیر کرده اند در پیش است، آن روز من این وعده را دادم و برخی از حضار لبخند بر لب داشتند، حال سوریه و عراق با حمایت الهی و کمک مردمی که مصداق من المومنین رجال صدقوا ما عاهد الله علیه هستند، یعنی یا کمک جمهوری اسلامی ایران، مقاومت اسلامی لبنان، و برادرانی که می دانند ستون اسلام در شام است و بر اساس حدیث نبوی اگر شام ویران شود ستون اسلام فرو خواهد افتاد. پیروزی محقق شده است، به شما وعده داده بودم پیروزی در پیش است و امروز بشارت می دهم به خواست خدا آن وعده و آن پیروزی محقق شده است. سوریه و عراق این پیروزی را به همه شما( حاضران در نشست) هدیه می کنند و می گویند، ما خون داده ایم و شما برای سازندگی اقدام کنید، ما جان داده ایم و شما اندیشه ارائه دهید، ما اموالمان را داده ایم و شما پیام این جانفشانی ها را به گوش دیگران برسانید و به مسئولیت هایتان عمل کنید.
علمای اعلام، نمایندگان پارلمان و همه برادران و خواهران، امروز و پس از پایان نبرد نظامی ما، مسئولیت شما این است که نبردی فکری و فرهنگی را آغاز کنید. سوریه با مردم، ارتش و ریاست جمهوری خود پیروز شده است، ما آغوشمان را برای صلح باز کرده ایم، صلح با همه آنانی که علیه ما سلاح به دست گرفته اند، ما این روش را از رفتار رسول خدا آموخته ایم ، یعنی روزی که در برابر خانه کعبه ایستاد و به اهل مکه گفت: «گمان می کنید با شما چه خواهم کرد؟ بروید که آزادید» به همین علت به برادرانمان که علیه سوریه ایستادند و اظهار داشتند جنگ در سوریه جنگ میان اسلام و الحاد است، جنگ میان ملی گرایان و اسلام گرایان است، جنگ میان اهل سنت و تشیع است، می گوییم ما در سایه گفتار خداوند متعال بوده ایم که فرمود، ان هذا امتکم امه واحده، اگر شما نبرد در سوریه را میان اهل سنت و شیعه می دانستید از شما می پرسیم چه کسانی در روز جمعه در مسجد الروضه در سینای مصر، مردم را به شهادت رساندند؟ چه کسانی ذبح شدند؟ چه کودکانی کشته شدند؟ آیا شیعیان آنان را کشته اند یا سنی ها؟ چه کسانی وارد مسجد شدند و به مدت چهارده دقیقه اهالی مسجد را بی گناه به رگبار بستند و به خاک و خون کشیدند؟
آن روزی که شیخ بوطی به همراه پنجاه نفر از دانش پژوهانش در کلاس درس تفسیر قرآن در مسجد ایمان دمشق به شهادت رسید گفتم کسانی که در این کشتار نقش داشتند از نسل قاتلان عثمان بن عفان و کسانی هستند که علی (ع) و حسین بن علی (ع)را ترور کردند. اگر حسین (ع) در روز عاشورا خطاب به دشمن فرمود، آیا می دانید من چه کسی هستم؟ پاسخ شنید، نوه رسول خدا، فرمود، آیا در میان مردم بهتر از جد من سراغ دارید؟ پاسخ شنید، نه . فرمود ، آیا بهتر از مادر و پدرم کسی را سراغ دارید؟ پاسخ شنید نه و سپس فرمود پس به چه دلیل برای قتل من کمر همت بسته اید؟ امروز هم همین سئوالات در برابر سرکردگان داعش و القاعده و خطاب به برخی از اعضای انجمن جهانی اسلام مطرح است. خطاب به علمایی که در سال های دوهزار و دوازده و دوهزار و سیزده از آمریکا خواستند تا سوریه را بمباران کند اما جمهوری اسلامی ایران، همین علما را دور هم جمع کرد، به وحدت فراخواند و آنان را از این کارها بر حذر داشت. به آنان گفت دور هم جمع شوید زیرا اگر اختلاف نظر داریم قرآن ما را متحد خواهد کرد. اگر تفرقه در میان ما وجود دارد، نبی مکرم اسلام ما را به همدلی فرا می خواند و اگر از هم دور شده ایم باید آگاه باشیم که اسلام همواره صراط مستقیم است.
مفتی سوریه افزود، دیگر دستاویزی چون هلال شیعی به پایان رسیده و صراط مستقیم آغاز شده است. آنانی که مدعی نگرانی در قضیه فلسطین بوده اند عراق و سوریه را حدود سی سال از هم دور کردند و جنگ میان عراق و ایران را شکل دادند اما امروز مژده می دهم که پس از موصل، پس از دیرالزور و پس از حلب ، مسیری از تهران به موصل، بغداد ، دیرالزور، حلب، حماه، حمص، دمشق، بیروت و جبل عامل گشوده شد و به خواست خدا این مسیر به قدس منتهی خواهد شد. مسیری گشوده شد اما این مسیر نه هلال شیعی است و نه هلال سنی، بلکه همانی است که هر روز به زبان می آوریم، یعنی اهدنا الصراط المستقیم. این صراطی است که در آن سوریه و جمهوری اسلامی ایران پیروز شده اند، ایرانی پیروز شده است که همچنان حامل شعاری است که در کلام امام خمینی (ره) بنیانگذار جمهوری اسلامی آمده است، آنجایی که گفته بود ما در کنار مستضعفان جهان قرار داریم، حل این مستضعفان مسلمان باشند یا غیر مسلمانان، زیرا اسلام ما را به یاری مستضعفان فرا می خواند.
مفتی سوریه در ادامه سخنانش گفت، با قلبی سرشار از محبت به شما، در کنفرانس مجمع تقریب مذاهب، و در حضور آیت الله اراکی می گویم پیام امروز با پیام دیروز متفاوت است، اندیشه ای که از سالهای گذشته در چارچوب تقریب مذاهب اسلامی نمود پیدا کرد، به مرور زمان مشخص شد که همان صراط مستقیم است، این همان اندیشه ای است که پس از مشخص شدن افکار گمراه دشمنان اسلام، همه ما در مساجد و حسینیه هایمان به آن نیاز داریم. باید بدانیم مسئولیت ما با پایان این کنفرانس به پایان نمی رسد. به خواست خدا تلاش برای تشکیل علمای مجمع التقریب در عراق آغاز شده است، در شام و لبنان نیز به خواست خدا به زودی آغاز خواهد شد و از خدا می خواهیم این روند در ترکیه، افغانستان ، پاکستان، کشورهای اسلامی آسیای میانه و دیگر مناطق در بلاد اسلام ادامه خواهد یافت.
شیخ احمد بدرالدین حسون در ادامه سخنانش اظهار داشت، جا دارد از یمن یاد کنیم، یمنی که یاد آور حزن و اندوه است ، یمنی که در زیر بمباران قرار دارد، باید از بحرینی یاد کنیم که در آن علم و ایمان را مشاهده کرده ایم و حال می خواهند نور علم و ایمان را در این کشور خاموش کنند. فراموش نکنیم هر آنچه اتفاق می افتد برای آن است که ما فلسطین را فراموش نکنیم. این مسیری است که رسول خدا برای ما ترسیم کرده است. همانگونه که جناب آقای رئیس جمهوری(آقای روحانی) اشاره کردند همه ما، اعم از اعراب یا کردها، از هر زبان و قومی در جهان اسلام که باشیم، در درجه اول مسلمانیم و پس از آن عرب یا فارس یا کرد یا .... به شمار می آییم. رسول خدا می فرماید، بهشت مشتاق عمار، بلال، سلمان و علی است، پرسیدند چرا این چهار نفر؟ فرمود چون هر یک از آنها از امت های مختلفی هستند. این سخن گویا مژده به این مطلب است که بهشت برای همه شماست.