همجواری با ساحل و دریا از دیرباز ساحل نشینان را به دریانوردی فرا خوانده است؛ دریانوردی برای سفر، تجارت و صید و صیادی.
مردم جنوب از جمله آبادان نیز از این قاعده خارج نیستند. اینجا در آبادان جمع زیادی از سالهای کهن به حرفه لنجسازى و قایقسازى به عنوان یکی از قدیمىترین و مهمترین صنایع دستى جنوب ایران مشغول بوده اند.
هنرمندان این عرصه به گلافان شهره اند، همانهایی که با چوبهای مقاوم در مقابل رطوبت و تختههای مرغوب هندی لنج و قایقهای چوبی می سازند.
حالا گلافی به عنوان بخشی از تاریخچه این دیار که در سال ۱۳۸۸ به ثبت ملی رسید، مانند دیگر صنایع دستی کهن در حال فراموشی است به طوری که در ساحل رودخانه اروند که روزی بیش از پنج هزار گلاف ایفای نقش می کرد حالا افراد انگشت شماری به این حرفه مشغولند آنهم نه در زمینه ساخت بلکه فقط در بخش تعمیر و ترمیم.
علل این رکود هم جایگزینی لنج و قایق های فایبرگلاس و فلزی به جای شناور های چوبی است.
باید گفت، در حالیکه در کشورهای بزرگ و ثروتمند اروپایی بسیاری از صنایع و هنرهای قدیمی بستری برای توسعه روز افزون صنعت شده است ، اینجا در همین نزدیکی، هنرهای ارز آور، نفسهای آخر را می زنند.